پی وی سی (پلی وینیل کلرید) و لاستیک دو نوع رایج از مواد عایق مورد استفاده در کابل های برق هستند. بین کابل های پی وی سی و لاستیکی تفاوت های زیادی وجود دارد، از جمله:
- مشخصات فیزیکیلاستیک ماده ای طبیعی است که به دلیل انعطاف پذیری، دوام و مقاومت در برابر آب، روغن و سایر مواد شناخته شده است. همچنین در برابر سایش مقاوم است و می تواند استرس مکانیکی را تحمل کند و برای استفاده در محیط های خشن انتخاب خوبی است. پی وی سی یک ماده پلاستیکی مصنوعی است که به دلیل تطبیق پذیری و هزینه کم شناخته شده است. همچنین در برابر آب و روغن مقاوم است، اما به اندازه لاستیک انعطاف پذیر و بادوام نیست.
- خواص الکتریکی: کابل های لاستیکی عموما خواص الکتریکی بهتری نسبت به کابل های PVC دارند. لاستیک دارای استحکام دی الکتریک بالاتری است و می تواند سطوح ولتاژ بالاتری را تحمل کند، که آن را انتخاب خوبی برای استفاده در سیستم های ولتاژ بالا می کند. کابل های پی وی سی به طور کلی برای کاربردهای ولتاژ پایین مناسب تر هستند.
- مقاومت حرارتی: کابل های لاستیکی درجه حرارت بالاتری نسبت به کابل های PVC دارند و در محیط هایی با دمای بالاتر قابل استفاده هستند. کابل های PVC نسبت به تغییرات دما حساس تر هستند و ممکن است در دماهای بالا شکننده شوند یا تغییر شکل دهند.
- مقاومت در برابر شعله: کابل های پی وی سی به طور کلی نسبت به کابل های لاستیکی در برابر شعله مقاوم تر هستند که در صورت قرار گرفتن در معرض دمای بالا می توانند ذوب شوند یا بسوزند. این امر باعث می شود PVC گزینه خوبی برای استفاده در محیط هایی باشد که ایمنی آتش سوزی یک نگرانی است.
- هزینه: کابل های پی وی سی به دلیل هزینه تولید پایین تر، عموماً قیمت کمتری نسبت به کابل های لاستیکی دارند.
